Ans Wortel was een eigenzinnige kunstenaar die bekendstond om haar fantasierijke en expressieve werk. Met haar unieke stijl bracht ze emotie, poëzie en verbeelding samen in haar kunst. In deze blog ontdek je hoe haar persoonlijke stijl terugkomt in zeven van haar kunstwerken.
Ans Wortel, 'Hij is als een vleermuisachtige … of als 'n donkere berg is hij, de man die, met de nacht z'n zaad komt brengen waar ik, de nét nog vrouw m'n kinderen uit bouw …', 1993.
Haar werk heeft een herkenbare stijl. Haar schilderijen bevatten vaak mysterieuze figuren en droomachtige scènes, die de expressieve verbeelding van menselijke emoties, relaties en kwetsbaarheid uitdrukken. Ze zei dat ze liever vanuit gevoel werkte dan vanuit een strak plan.
Ans Wortel, 'Mistmoeders en hun weinige wensen ……..', 1983.
Na de Tweede Wereldoorlog werkte ze in de experimentele kunst in Nederland. Ze stond bekend als een eigenzinnige kunstenaar met een persoonlijke en vernieuwende stijl.
Ans Wortel, 'Met m’n te grote mond en m'n te grote handen, zonder voeten om te vluchten', 1964.
Ze schilderde vaak mensfiguren. Vooral gezichten, ogen en expressieve lichaamstaal spelen een belangrijke rol in haar werk.
Ans Wortel, 'Hoe groot mijn lieve kleine al is', 1977.
Haar werk is sterk autobiografisch. Haar ervaringen als meisje, vrouw, moeder en kunstenares vormden haar inspiratie. Veelvoorkomende thema's zijn liefde, geborgenheid, moeder-kindrelaties en kritiek op de groepsnorm.
Ans Wortel, 'Met heimwee zie ik terug in de tijd toen de kinderen zo klein waren dat ze pasten in m'n kop en ik sterk was en de wereld aan kon .. oud geworden, eist 't eigen lijf z'n tol op en betaalt met de kop voor nog even leven', 1985.
Ze maakte beeldende kunst én schreef poëzie. Haar gedichten waren vaak net zo expressief en eigenzinnig als haar schilderijen. Haar werken gaan meestal vergezeld van handgeschreven titels of teksten van poëtische aard.
Ans Wortel, 'Wat er toch omgaat in die koppen met recht op van alles … weet jij het vriendin …', 1989.
Ze combineerde humor met melancholie. In zowel haar kunst als haar teksten zit vaak een mix van speelsheid en verdriet.
Ans Wortel, 'Jij, die mijn mensen tracht op te jutten en ik die ze liever versieren wil … dit aangaande loechebert', 1988.
Ans Wortel had een sterke mening die ze ook vaak met haar kunst uitte. In dit werk kritiseert ze vermoedelijk Lucebert die tegelijk met haar actief was binnen zowel de beeldende kunst als de literatuur, en deel uitmaakte van de naoorlogse experimentele avant-garde in Nederland.
Bekijk hier alle werken van Ans Wortel
